0

JAAA ik wil!

Wauw wat was dit weer gaaf om te mogen doen. Het is inmiddels al een tijdje geleden, maar op 9 maart stapten Lisette en Pieter in het huwelijksbootje. Ik voelde mij vereerd dat ik deze dag mocht vastleggen.

Het begon met een gezellige kop koffie (in mijn geval thee) bij Lisette haar ouders thuis. De laatste voorbereidingen werden getroffen. De hut werd versierd, de corsages opgespeld en ondertussen wachtte de bruid boven gespannen af.

Iedereen was compleet en het grote moment was daar: de bruid kwam eraan! Onder luid applaus kwam ze de kamer binnen gelopen. Veel tijd om haar te bewonderen was er niet. Er moesten foto’s worden gemaakt en de ambtenaar in het gemeentehuis wachtte.

Bij de hut achter in de tuin van Lisette haar ouders maakte ik foto’s van het mooie bruidspaar. Een persoonlijke plek geeft namelijk zoveel extra’s.  Natuurlijk ging het paar ook met de familie en vrienden op de foto, dat hoort er gewoon bij.

We hadden zo’n geluk met het prachtige weer. Terwijl we naar de trouwlocatie reden spiekte ik al snel even op mijn camera. Fieuw, de eerste foto’s waren, zoals het er naar uit zag, gelukt. Het blijft altijd spannend zo’n dag. Aangekomen in Twello stond de familie het bruidspaar op te wachten en niet alleen familie… Er waren nog veel meer mensen gekomen om de trouwceremonie bij te wonen.

 JAAA het jawoord was gegeven, de ringen zaten om de vinger en wij gingen op weg naar de boerderij waar Pieter en Lisette wonen. Je raadt het natuurlijk al, ik legde ook daar het bruidspaar vast.

Heerlijk om zo buiten samen bezig te zijn. De trekker van Pieters opa was prachtig opgepoetst en mocht niet ontbreken. Terwijl ik beelden schoot van Lisette hoorden we het voertuig aankomen.

Tijd om fijn samen te eten, te feliciteren, de ringen te bewonderen, te lachen en vooral lekker te kletsen. Het avondeten is het moment om alles samen te delen.

Toen we hadden genoten van al het lekkers was het tijd voor het feest. Drankjes en dansjes, want de voetjes gingen van de vloer. Van opa’s en oma’s tot vrienden iedereen deed mee. Dat blijft leuk om te zien.

Aan alles komt een einde… Nadat we hebben gelachen, gegeten, gedanst en fijne momenten hebben vastgelegd is er een tijd van naar  huis gaan. Wat was dit geweldig leuk en vooral mooi om te mogen mee maken. Je krijgt op zo’n dag echt een kijkje in iemands leven en komt heel dichtbij. Natuurlijk kende ik in dit geval Lisette en Pieter al wat langer, onze oma’s zijn namelijk zusjes. Haar oma is mijn tante Gerrie. Dat maakt het juist extra speciaal. Ik hoop dat jullie net zo hebben genoten van de beelden als ik van de dag. Met veel liefde en plezier ben ik bezig geweest met het maken en bewerken van de foto’s.

Dit vind je misschien ook leuk

Laat een reactie achter

  • Reageren
    Dirry Siemelink
    30/04/2018

    Wat een mooie weergave van Pieter en Lisette’s dag.
    Leuke veel zeggende foto’s. Top gedaan Beate, je hebt weer een mooie herinnering vast gelegd!

    • Reageren
      Beate Vieth
      30/04/2018

      Wat lief dankjewel! Het was ook echt leuk om te mogen doen. Ik zal je de foto met tante Gerrie nog even sturen!
      Liefs

  • Reageren
    Ineke
    30/04/2018

    Heel mooi gedaan Beate☺
    Prachtige foto’s die een mooie induk geven van een fantastische dag!

    • Reageren
      Beate Vieth
      05/05/2018

      Dankjewel! Wat leuk om te horen. Het was zeker een fantastische dag!
      Liefs